Na stronie www.e-anna.eu zamieszczane są tłumaczenia tekstów Anny Dąmbskiej „Anny” na różne języki. W początkowym etapie organizacji strony są to przekłady krótkiego tekstu „Słowo Pana do cierpiących, chorych” (w: Anna. Świadkowie Bożego Miłosierdzia. Wydawnictwo WAM, Kraków, 1995, cz. 2, str. 247-251) oraz książki „Pozwólcie ogarnąć się miłości” (Michalineum, Warszawa Kraków, 1988). Na stronie zamieszczono także polski tekst oryginalny „Słowa Pana do cierpiących, chorych” oraz fragment książki „Pozwólcie ogarnąć się miłości”.
Zgodnie z życzeniem Autorki oraz za zgodą osoby dysponującej prawami autorskimi do jej dzieł, zamieszczone tłumaczenia można pobierać i nimi się dzielić. Szczegółowe wymagania określone są na stronach poszczególnych języków. Zazwyczaj wymagane jest jedynie, by przy rozpowszechnianiu zachować integralność utworu i podawać informacje dotyczące jego źródła, a więc tekstu oryginalnego i tłumaczenia. Dodatkowe ograniczenie dotyczy angielskiego tłumaczenia „Pozwólcie ogarnąć się miłości”, wydanego w Anglii, udostępnionego tu przez wydawnictwo jedynie do użytku osobistego.
Dla większości języków zamieszczone jest tłumaczenie tylko jednego tekstu, zazwyczaj „Słowa Pana do cierpiących, chorych”. Czynione są starania o wykonanie przekładów książki „Pozwólcie ogarnąć się miłości” na kolejne języki. Anna zachęcała do tłumaczenia tej książki, jako wyjątkowego orędzia Pana kierowanego do wszystkich ludzi. Twierdziła przy tym, że dla czytelników z innych krajów będzie ona łatwiejsza do przyjęcia od innych jej książek, ze względu na uniwersalny charakter zawartego w niej przesłania.
Przewiduje się, że strona www.e-anna.eu będzie uzupełniania o nowe tłumaczenia, udostępniane na takich samych zasadach.
Anna Dąmbska podczas II wojny światowej brała udział w działalności konspiracyjnej skierowanej przeciw okupantowi niemieckiemu. W Warszawie od 1941 roku służyła jako łączniczka w organizacji katolickiej „Front Odrodzenia Polski”, m.in. przenosząc prasę podziemną; ponadto przenosiła fałszywe dokumenty wyrabiane dla ukrywających się Żydów. W 1943 roku zaczęła służyć jako sanitariuszka i łączniczka w oddziałach partyzanckich podległych Armii Krajowej, walczących z Niemcami na terenach wschodniej Polski. W 1944 r. po zajęciu tych terenów przez Armię Czerwoną, trafiła do sowieckich łagrów w Kałudze i w Ostaszkowie. Tam, w nieludzkich warunkach, nie poddając się zwątpieniu i rozpaczy, modliła się, by Bóg pozwolił jej nadal służyć Ojczyźnie.
Wróciła do Polski w 1946 roku. Ukończyła liceum, rozpoczęte podczas okupacji niemieckiej na tajnych kompletach, i Akademię Sztuk Plastycznych. Nie założyła rodziny. Pracowała jako projektantka mody, ilustrator i dziennikarka. Ceniła najbardziej możliwość pisania artykułów o sztuce sakralnej i świeckiej, ale nawet to nie dawało jej poczucia takiej służby Ojczyźnie, za jaką tęskniła w łagrach.
W wieku dojrzałym odkryła u siebie charyzmat odbierania Bożych słów. Początkowo miało to miejsce podczas dziękczynienia po Komunii św., a z czasem także w innych momentach dnia. Zaczęła zapisywać to, co rozpoznawała jako słowa Jezusa. Pan nie tylko mówił do niej, ale i zadawał jej pytania oraz odpowiadał na jej myśli, które również notowała.
„Rozmowy z Panem” nabrały bardziej systematycznego charakteru od roku 1982. Anna początkowo zapisywała je sama, lecz z powodu postępującej choroby stawów coraz częściej korzystała z pomocy innych osób. Z czasem i one stawały się uczestnikami tych rozmów, prowadzonych niekiedy podczas kilkuosobowych spotkań modlitewnych.
Oceny poprawności teologicznej tekstów „rozmów z Panem” dokonywał za pozwoleniem swoich przełożonych jezuita ks. prof. Jan Sieg, którego Anna poznała w 1985 roku. Niejednokrotnie on sam uczestniczył w tych spotkaniach. Część „rozmów” została w następnych latach opublikowana w wydawnictwach kościelnych .
Gdy Anna poprosiła Pana o słowa skierowane do innych ludzi, szukających podobnie jak ona Boga żywego i bliskiego, z podyktowanych słów powstała książka „Pozwólcie ogarnąć się miłości”, wydana przez Michalineum w 1988 roku pod jej imieniem i nazwiskiem. Pseudonimu „Anna” zaczęła używać później. W latach dziewięćdziesiątych zostały opublikowane inne jej książki, m.in. „Świadkowie Bożego Miłosierdzia” (WAM 1995), będące wyborami fragmentów rozmów dotyczących jej bliskich, których nie zamierzała upowszechniać, a które jednak zgodziła się udostępnić, gdy została przekonana, że mogą pomóc innym w pełniejszym otwarciu się na Boga i na Jego miłość. Wydana przez Michalineum pośmiertnie w roku 2012 książka „Bóg zaprasza do przyjaźni” jest dziełem odrębnym, powstałym jeszcze w latach dziewięćdziesiątych jako kontynuacja „Pozwólcie ogarnąć się miłości”. Chrystus Pan sam w niej uczy, przygotowuje i zachęca każdego, kto Mu zaufa, do współpracy z Nim w dziele ratowania świata. Ostatnią książką przygotowaną przez Annę było poszerzone wydanie wyboru „Zaufajcie Maryi”, zawierające teksty z lat 1982-2005, ukazujące Maryję jako naszą Matkę i Wychowawczynię. Wybór ten ukazał się w Wydawnictwie Ojców Franciszkanów w Niepokalanowie w roku 2016.
Znana większości swych czytelników jedynie z pseudonimu „Anna”, Anna Dąmbska zmarła 15 września 2007 r. Pod koniec życia uznała, że umożliwiając jej zapisywanie swoich słów, Pan odpowiedział na jej pragnienie służby przeżywane w czasie uwięzienia w łagrach. Mianowana pod koniec życia na stopień oficerski, została pochowana z honorami wojskowymi.